علائم ظاهری اعتیاد
نشانههای موجود در افرادی که به مواد افیونی مانند تریاک، شیره و هروئین اعتیاد پیدا میکنند به ویژه در جوانان و نوجوانان عبارتند از:
1- یبوست.
2- تیره شدن پوست و لبها.
3- حالت خوابآلودگی و افسردگی و عدم تحرک.
4- درخواست مکرر پول از افراد به بهانههای مختلف.
5- بیتوجهی به وضعیت بهداشتی و سلامتی خود.
6- چرت زدن دائمی.
7- تضعیف حافظه، عدم احساس مسئولیت و بدقولی.
8- پرگوئی و دروغگوئی.
9- خیره شدن به یک نقطه و عکسالعملهای همراه با مکث و تردید.
10-کاسته شدن اشتها و تمایل بیشتر به کشیدن سیگار و مصرف چای.
11-وجود اثرات سوختگی در انگشتان و کشف یکی از ابزارهای مصرف مواد.
12- استفاده از داروهای خوابآور.
13- کاهش میل جنسی.
14- تغییر حالت غیر طبیعی مردمک چشم.
15- وجود نقطههای آبی یا سیاه بر روی بازو و ساق و حتی پشت دست فرد.
16- بیعلاقه بودن نسبت به کار و انجام وظیفه و غیبتهای مکرر در خانه و مدرسه و محل کار.
17-قفل کردن درب اطاق در موقع بیرون رفتن و بستن درب اطاق خود در مواقعی که داخل اطاق به سر میبرند.
18-خلق و خوی متغیر، عصبانیت و برانگیختگی ناگهانی.
19-بدبینی به خانواده و بیتفاوتی نسبت به سرنوشت خانواده.
20-افت عملکرد شغلی و اجتماعی.
21- تمایل به کنارهگیری از بستگان و معاشرت با دوستان مشکوک.
همچنین تریاک و شیره باعث از دست دادن اشتها، خشکی دهان، بیحسی، عدم تعادل در صحبت کردن، بیقراری، تهوع، خارش پوست بدن، زیاد شدن ادرار، تنگی مردمک چشم، کندی تنفس، بیحوصلگی، بدخلقی، سنگینی دست و پا و رخوت، کاهش فشار خون، احساس گرفتگی، خوابآلودگی، ناراحتی ریوی، ضایعات مغزی و اختلال در کار کبد میشود. هروئین نیز به عنوان خطرناکترین ماده اعتیادآور باعث اختلالات قلبی، عروقی شده و به شدت شخصیت فرد را دستخوش تغییر میکند و فعالیتهای حیاتی را با وقفه مواجه میسازد و در عین حال موجب وابستگی شدید میگردد.
.
حشیش و گرس ( مسرف علف) نیز موجب تحریک حس بینائی و شنوائی، قرمزی چشمها و خوابآلودگی میشود و اختلالات زیر را در پی دارد:
– افزایش ضربان قلب.
– اختلالات عصبی و مغزی.
– خشکی دهان.
– مختلف شدن حافظه و تمرکز افکار و بیتوجهی به اطراف.
– تندمزاجی و تحریکپذیری.
– پرحرفی و خندههای بیدلیل.
– ترس، وحشت و احساس طردشدگی.
– ابهام و خیالات.
– عدم تعادل و اختلال در راه رفتن.
– افزایش اشتها و به اصطلاح کره خوری
لازم به تذکر است در صورت تدخین حشیش آثار آن فوراً ظاهر میگردد و 3 تا 4 ساعت باقی میماند و اگر به صورت خوراکی مصرف شود آثار آن دیرتر ظاهر شده و ممکن است تا 24 ساعت باقی بماند مثل سرخوشی و خنده خودبهخود، درک قویتر رنگ، صدا و موسیقی، احساس کند گذر زمان، اختلال در توجه، تمرکز، حافظه و قضاوت، اضطراب و افسردگی علائم سایکوتیک مثل توهم و هزیان. اشخاصی که پس از یک دوره درازمدت مصرف مقادیر زیاد حشیش اقدام به قطع ناگهانی مصرف ماده فوق میکند دچار تحریکپذیری، بیقراری و اضطراب. اختلال خواب و بیاشتهایی تعریق و لرزش، اسهال، تهوع و استفراغ، دردهای عضلانی، افزایش درجه حرارت بدن میشوند که این علائم چند ساعت بعد از آخرین مصرف شروع میشود، در عرض 8 ساعت به اوج میرسد و تا دو سه روز در فرد مصرفکننده باقی میماند.
.
منابع:
.https://dariushclinic.com
