آداب عیادت از بیمار

– نیت به کار خیر کنید تا متمرکز شوید چه کار مهمی برای خود و دیگری انجام می دهید. اگر باور کنید در این کار، خیری برای شما نهفته طلبکار نخواهید بود و نمی گویید لطف کردم و به عیادت فلانی رفتم و بنابراین منتی در کار نخواهد بود چون برای خودتان قدم برداشته اید.

– زمان دیدار را موقعی در نظر بگیرید که تراکم جمعیت بالای سر بیمار ایجاد نکنید.

– به کوتاه بودن زمان دیدار توجه کنید چون زمان طولانی دیدار بیمار را خسته می کند. متون علمی بین یک ربع تا نیم ساعت را توصیه می کنند، مگر اینکه بیمار مصرانه خواهان زمان بیشتری باشد. پیامبر اسلام (ص) زمان ملاقات را به اندازه نوشیدن شیر شتر دانسته اند.

– هدیه خریدن یادتان نرود. امام علی (ع) می فرمایند که وقتی به ملاقات می روید هدیه ببرید. مطالعات امروزی محققان هم نشان می دهد که بهترین هدیه، گل است اما بسته به بخش بستری و ایجاد آلرژی توسط گل، گاهی گل ها هم ممنوعیت دارند.

– شما باید تا حدی با نوع بیماری فردی که به ملاقات اش می روید نیز آشنا باشید تا این بهانه ای برای آموزش باشد.

– همکاری با پرسنل بیمارستان هم مهم است. ما نباید مدام دنبال ایراد بگردیم. باید بدانیم از پزشک و پرستار تا نگهبان در بیمارستان، همه و همه، قصد کمک به مریض ما را دارند.

– بالای سر بیمار با صدای آرام صحبت کنید. قرار است شما انرژی مثبت به بیمار بدهید و این کار با کلام ملایم شما و لبخندتان میسر می شود.

– لباس مناسب بپوشید. رنگ و نوع لباس و آراستگی شما تاثیر زیادی روی بیمار دارد.

– دخالت نکردن در کار پرسنل را فراموش نکنید؛ حتی اگر خودتان پرستار یا پزشک هستید. اگر متوجه شده اید که چیزی به نفع بیمار نیست، باید به طور خصوصی در اتاق پرستاری و البته با کلامی مشورت گونه، موضوع را مطرح کنید.